Kartka miłosna
Kiedy zbliżały się walentynki, u mnie szkole zawsze wystawiana była skrzynka na kartki miłosne. Kartki takie można było wrzucać przez pewien okres czasu, aż do momentu rozdawania tych kartek. Kartki można było wrzucać jakie się chciało. Mogły to być kartki ręcznie robione. Można było też wrzucić kartki kupione w sklepie, czyli kartki w pełni profesjonalne. Na kartkach takich można było w zasadzie pisać co tylko się chciało. Można było na kartkach rysować różne rysunki, od serc poczynając do prawdziwych dzieł Picassa. Kartki nie były nigdy wcześniej otwierane, więc miało się pewność, że kartki takie dawały pełną dyskrecję. Kartkę mógł wrzucić każdy. Kartki wrzucali ci, którzy byli już z kimś związani, ale chcieli także przy całej szkole ogłosić swoją miłość. Jednak taki rodzaj wysyłania kartek był również dobrym momentem dla tych, którym nieśmiałość sprawiała duży problem w podarowaniu takiej kartki osobiście. Taki nieśmiały ktoś, mógł wrzucić kartkę anonimowo, jednak wyznając swoje uczucie. Co jednak dla uczniów było najważniejsze kartki te, wysyłało się bezpłatnie.